album 3 -   bisch so wiet wäk

 

am margat näblig und kalt,

i schtand am bahóf,

du sescht du muascht gó

dr lötschte kuß der tuat weh,

denn schtiegscht i,

warom muascht mi verloh?

 

du schtoscht am feschter

und luagscht mi a lötschts mol noch a,

und decht homr gwisst

das net ewig gó ka

 

miar hon üs berüart üs schtonda gliabt

und zärtli verfüart, miar hon üs alles ge,

hon als vergässa was om üs passiart

 

miar hon tag und nacht alls mötanandr gmacht,

sen efach nu zömma gsi, hon dr himml erläbt,

hon d´schtärna zellt,

sen wia of da wolka gschwebt

 

i sach di noch vor miar

wia du am feschter schtoscht

dr lötschte kuss der tuat noch weh,

und wenn i trom denn bisch ganz nó bi miar

und i möcht, da´des gfühl nia vergót,

alls isch andrscht sit du ganga bischt,

warom hon i di nu gó ló?

 

a paar tag isch nu her

do hon miar üs net amol kennt,

nu an blick hót schó greicht

sen bedi inanandr verrennt.

 

kas net verschtó, kas nu fühla,

daß mi härz so schreit noch diar,

kasch mi net höra,

mi net schpüra, bisch so wiet wäk vo miar ....

Fenster schliessen